Ece Temelkuran yine döktürmüş:

Son romanı "Muz Sesleri"ni yazmak için neden Beyrut'u seçtiğini şöyle açıklamış;

"Beyrut'u seçmemin nedeni,aşkın bir iç savaş olduğuna inanmamdan..."

Ölmeden önce;

yapılması,

okunması,

izlenmesi,

gezilmesi,

yenilmesi,

dinlenmesi,

giyilmesi,

çıkılması,

kotarılması...vs...vs...

gereken şeylerle ilgili 100,200...1001 şey önermek kolay...Sıkıysa "tek bir şey" söyle bakalım...

dolaştım manada

hakkını vererek

boşver beni kötülemesini

dikdörtgenin

merkezim sabit bir noktadır

rüzgar eğilse de etrafımda,

ben kıpırdamam

ne ilkim var benim

ne de sonum

ben bizatihi benim,aynıyım

güzel görünmek istediğimde

bir kadın göbeği olurum

(sakir aleyşi/çeviren:mehmet daraloğlu-şevket aksu)

"sivilce tenin,tenimizin argo sözlüğünün en sık karşımıza çıkan temsilcisi.Gövdemiz onunla seslenir bize,içerdeki gerilimin gerekçesini değilse bile ipuçlarını iletir.Küçümen,masum ergenlik çağı sivilcesiyle şark çıbanı,şıri-pençe arasında genişleyen bir ifade yelpazesi vardır.Yağ,kan,irin toplar ve bir dizi mesaj verir:Uyarı,tehdit,foto finiş.Gözde mahallesidir yüzümüz.Arpacık olur gözümüze temel atar.Kimse bilmese,biz biliriz:Gövdemizin her yerinde banliyöler kurar,kurabilir.Yaşarken neden gelir,yer eder bizde,bilemeyiz.”

&

"öd kuyusunu farkettiğimiz an korkunun en uzak ülkesine yolculuğumuz başladı demektir.Bütün kimyamız altüst olur,iç organlarımızda ani kısa devreler oluşur,güpegündüz gecemiz sertleşir.Ödü kopmuş kişi artık eksiksiz tam kişidir-çoğumuz oraya varmamak için kendimizden gizlenmeyi yeğleriz."

&

(enis batur/gövdem/sel)

Hasan Cemal'in gelecekte yayımlanması muhtemel kitabına isim babalığı yapmak istiyorum...blogumun kulağına fısıldıyorum üç kez:

"Aydın Doğan'ı Çok Sevmiştim!"

Teşkilatı Mahsusa'nın iki adamı Lemi ve Aziz'in, Osmanlı Padişahının elmas taştan hediyesini ABD başkanına teslim etme gibi bir görevi vardır...19.yüzyılın sonları,dünya savaşları olmamış daha...Ama Aziz öngörülü adam..Ne kadar dünya savaşı çıkabilir ki...Bir,bilemedin iki...Bir çift çizmeyi alıcısına 20.000 Afyon Dinarına,değil,ABD dolarına satmak için uydurulan hikaye,Kızılderililerin aslında Türk olduğu mevzusuyla devam ediyor…

Güldük mü?E,Cem Yılmaz var gülünmez mi,ama olmasaydı hikayeye güler miydik?Ne biliim...

Fethi Naci'den öğrendiğimize göre;Victor Hugo'nun "Sefiller" romanı ilk kez 1862 yılında özetlenerek çevrildiğinde ismi, "Mağdurun Hikayesi" imiş...Sekiz yıl sonra Şemsettin Sami tarafından "Sefiller" adıyla çevrildikten sonra artık bu isimle anılır olmuş...Allah korumuş.

Yaptığınız esprinin soğukluğunu nasıl test edersiniz?

Aynı espriyi Bülent Arınç'ın da yapmasıyla...

Kozmik odaya, "Kozmetik oda" diyerek

alanındaki rakipsizliğini bir kez daha kanıtladı.

"Evimi arındırdım senden:Böcek ilaçlama firmasının elemanı,"Bu türün kökünü kazıyamazsınız.Yeniden ürer bunlar!"dedi."Biliyorum..." dedim,"Aşkla beslenen böceklerin sonu yoktur!"Resimlerini indirdim,adının yazılı olduğu duvarları boyadım;bende bıraktığın anıları sokak köpeklerine yedirdim.Yine de teşekkür ederim:Arkadaşınla evimizi soymaya kalkıştığın o gün,bana ait hiçbir şeye dokunmamışsın!Yalnızca buradaki parmakizlerini,

buradaki sıcaklığını çalabilmişsin!:P”

&

(k.iskender/it cazı/sel)

Ahmet Cemal bir yazısında,Ayn Rand’ın “Hayatın Kaynağı” romanından, “yönetemezsen çökert” yönteminin nasıl işlediğini alıntılıyor...

“Rus asıllı ünlü Amerikalı romancı ve düşünür Ayn Rand’ın “Hayatın Kaynağı” (“The Fountainhead”) başlıklı romanında, gazeteci ve kendinin kamuoyunu, daha da önemlisi, kamu vicdanını yönlendirmekle, bir anlamda yeniden yapılandırmakla görevli sayan Ellsworth Toohey, bu yoldan nasıl bir güce kavuşmak istediğini şöyle açıklar:

“Bütün mesele, kaldıracın sapını bulabilmekte. Bir tek insanın ruhunu nasıl yönetebileceğinin öğrendin mi, diğer bütün insanları da elde edebilirsin. Mesele ruhta, Peter, ruhta...Ruh aslında yönetilemeyen şeydir...Onu kırmak, çökertmek gerekir. Oraya bir çomak sok, parmaklarını batır, adamı elde ettin demektir. Kırbaca ihtiyacın yok. Zaten kırbacı kendi sana getirir, beni dövsene diye yalvarır. Onu bir kez geri vitese taktın mı, içindeki mekanizma her şeyi kendi kendine, senin istediğin gibi yapar...Adamın kendini küçük hissetmesini sağla. Suçlu hissetsin kendini. Umutlarını ve kişiliğindeki dürüstlüğü öldür...Bir iç yozlaşmışlıkla öldür dürüstlüğünü...Bir başka yolunu daha anlatayım. Adamın değer yargılarını öldür. Büyüklük denilen şeyi tanıma ya da ona ulaşma kapasitesini öldür. Büyük insanlar yönetilemez. Biz büyük adam felan istemiyoruz. Ama büyüklük kavramını inkar etme. Onu içinden yık. Büyük olan şey nadir ortaya çıkan, zor elde edilen, istisna olan şeydir. Öyle standartlar koy ki, onlara herkes ulaşabilsin. En sıradan olanı da, en yeteneksiz olanı da, en beceriksiz olanı da. O zaman bütün insanların...içindeki başarma çabasını öldürürsün. Daha iyiye gitme, mükemmele ulaşma, kusursuzluğa varma hevesini öldürürsün...Büyük anıtları yıkmaya kalkma. O zaman insanları ürkütürsün. Sen vasatı, sıradanı, değersizi öv; o zaman büyük anıtlar zaten kalmaz...”…”