05 11 2017

'Ah,Asuman...'

 

İlgili resim

Selahattin Demirtaş’ın “Seher” kitabında “Ah,Asuman!” isimli bir hikaye var…

*

“Otobüsün sarsılmasıyla gözümü açtım.Şoförün iki sıra arkasındaki koltukta oturuyordum.Saat gecenin ikisiydi,yolcuların çoğu uyukluyordu.Önümüzdeki kamyonun hemen arkasından yavaş yavaş rampayı tırmanıyorduk.Gözlerimi kapadım,tekrar uyurum niyetine.İki üç dakika sonra gözlerimi açtığımda,halen aynı kamyonun arkasında aynı hızla gitmeye devam ettiğimiz gördüm.Bütün arabalar yanımızdan hızla sollayıp gidiyordu.Bizimki ısrarla kamyonu iki metreden takip ediyordu.Bizim kaptan adeta seyrüseferin tadını çıkarıyordu.Dayanamadım,sessizce kalktım,şoförün kulağına eğilerek ‘Hayırdır kaptan,bir sorun mu var?Niye solamıyorsun?’ dedim.Başını çevirmeden dikiz aynasından bana baktı.

‘Yok,öylesine takıldık,gidiyoruz işte,bir sıkıntı mı var?’ dedi.

‘Hayır ya,sadece merak ettim,herkes sollayıp geçerken biz ne zamandır böyle…’

Başıyla muavin koltuğunu işaret ederek, ‘Geç otur’,dedi.

‘Öğrenci misin delikanlı?’ dedi kaptan.

‘Evet,Ankara Hukuk’ta okuyorum’,dedim.

‘İyi,güzel okulmuş’, dedi.

‘Eh işte’ dedim hafif gururlanarak.

‘Bak kardeş’,dedi kaptan,başıyla öndeki kamyonu göstererek.’Görüyor musun?’Gayri ihtiyarı dönüp baktım,evet görülmeyecek gibi değildi,eşek kadar kamyon.

‘İyice bak’,dedi,’ne görüyorsun orada?’

‘Neyi?’,dedim.

‘Şu kadını’,dedi.

Dönüp bir daha baktım kamyon kasasının arkasına.Evet,kasanın iki tarafına monte edilmiş,dikdörtgen şeklinde iki kadın resmi vardı.Daha doğrusu aynı kadının simetrik konmuş iki resmiydi bu.Neredeyse her kamyonun arkasına asılan klasik kamyon aksesuarlarındandı.

‘Ne olmuş O’na?’,dedim.

‘Asuman O!’,dedi.

‘Kadının ismi mi Asuman?’,dedim.

‘Evet’,dedi,derin bir iç çekti.’Tanıyorum bu kadını,hem de çok iyi tanıyorum.’

‘İstanbul’da barda tanıştık, altı sene önce.’

‘İstanbul’a sefer yaptığımız zamanlarda bazı geceler öylesine barlara takılırdım’,diye giriş yaptı.

‘Neyse kardaşım, evimi barkımı yıktım Asuman için,üç çocukla baş başa bıraktım bizim avradı, terk ettim evi.Asuman’a Diyarbakır’da ev tuttum,imam nikahı da yaptım…’

‘Sen avukat mı olacaksın?’,diye sordu.

‘Büyük ihtimalle’,dedim.

‘Maşallah cin gibisin,kime avukatlık yapsan Allah onun yardımcısı olsun’,dedi.

‘Niye ki kaptan?’ dedim.

‘Bak gözüm’,diyerek gülümsedi.’Sen uyuyordun herhalde,otobüs arıza yaptı,biz de aha bu öndeki kamyonun arkasına bağladık otobüsü,bizi Gavur Dağı’nın tepesine kadar çekecek.Biraz eğilip öne bakarsan çekme halatını görürsün’,dedi.

İnanmak istemedim önce,hafiften ön cama doğru eğilip bakınca halatı gördüm.Asuman resmen bizi çekiyordu.

‘Durdurun,ben ineceğim ulan!’ diye bağırmak geldi içimden…”

 

*

SEHER (öykü)

*

Selahattin Demirtaş

*

Dipnot yayınları.

*

 

 

 

 

34
0
0
Yorum Yaz