"Dublinliler,James Joyce'un bütün hikayelerinin toplandığı kitaptır.1914'te yayımlanmıştır ve yayımlanan ilk önemli eseridir.Bu hikaye kitabının,başka birçok hikaye kitabından farkı,değişik esinlemelerle yazılmış hikayelerin biraraya getirilmesinden oluşmasıdır.Bütün hikayeler arasında tematik bir ortaklık ve gelişme vardır.Öyle ki,her biri ayrı ayrı okunabildiği halde,kitabın bütünü neredeyse bir roman gibi tasarlamıştır denebilir.

'Dublinli olma' gibi bir tema çerçevesinde bakıldığında bu özellik çarpıcıdır.Hikayeler birbirleriyle bir bütünlük sağladığı gibi,Joyce'un daha sonraki eseri de her birini (ve hepsini) yeniden ele alır.

Kitapta yer alan on beş hikayenin belirli bir tasarıma göre sıralandığı görülüyor.İlk üç hikaye çocukluk üstüne.Bundan sonra gençlik ve orta yaşlılık üstüne dörder hikaye geliyor.Son dört hikaye ise toplum hayatıyla ilgili ve kitabın son hikayesinin adı "Ölüler".

Bir çeşit "hayat içinde ölüm","yaşarken ölmüş olmak",aslında bu hikayelerin ortak teması."

"Son hikaye,"Ölüler",en uzun ve en karmaşık olanı.Kendinden öncekilerle geliştirilmiş bütün temaları,simgeleri toparlıyor...

(...)

Çoğu hikayede eylem akşam ya da karanlıkta geçerken,burada mevsim de kış ve hava karlı..."

&

"İsa efendimiz insanları zora koşan bir ustabaşı değildi.Küçük yanlışlıklarımızı anlar,cennetten kovulmamıza sebep olan yaradılışımızın zaaflarını anlar,bu hayatın insanın karşısına getirdiği kışkırtıcı şeyleri anlardı.

Bizi kışkırtan şeyler de olabilirdi,her zaman olmuştu zaten:Yanlışlarımız olabilirdi,zaten hep olmuştu.Ama yalnızca bir şey isteyecekti kendisini dinleyenlerden.O da şuydu:Tanrı karşısında dürüst ve mert olmak.Bilanço denk düşüyorsa,

"Evet,hesaplarını inceledim.İyi buldum" diyebiliyorsa,sorun yoktu.

Ama eğer,olur ya,bazı uyuşmazlıklar varsa,doğruyu kabul edip açık yürekli olmalı ve erkekçe şunu söylemeliydiler:

"Evet,hesaplarıma baktım.Şunun ve şunun yanlış olduğunu görüyorum.Ama Tanrı'nın inayetiyle şunu şunu düzelteceğim.Muhasebemi doğru yapacağım."

(Arınma)

&

"İyi ama,Kaloş ne demek,Gabriel?"

"Kaloş,Julia!dedi kardeşi yüksek sesle,"Ayol,bilmiyor musun Kaloş ne demek?Şeyin üstüne giyersin...Ayakkabının üstüne,değil mi, Gretta?"

"Evet," dedi Mrs Conroy,"İşportacılarda filan oluyor.İkimiz de birer çift edindik şimdi.Gabriel Avrupa'da herkes giyiyor diyor."

Gabriel kaşlarını çattı,hafifçe öfkelenmiş gibi bir sesle cevap verdi:

"Önemli bir şey değil ama Gretta çok komik buluyor.İlahi söyleyen toplulukları hatırlatıyormuş da."

(Ölüler)

&

(James Joyce/Dublinliler/İletişim Yayınları/çeviren:Murat Belge)