 "Ben güzel gözlü kadınları severim Bir de küçük ayaklıları, uzun boyunluları Hem nasıl severim, öyle severim işte Terler avuçları, kesilir solukları
Ben mahzun kadınları severim Yavru ceylanca kadınları, ürkekçe Hem nasıl severim, öyle severim işte Bilemezsiniz ne güzeldir, öpüştükçe
Ben akıllı kadınları severim Düşünen, az konuşan, o çok bilen Her yerde, her zaman nazı çekilen Hem nasıl severim, öyle severim işte
İçimde büyük, sonsuz ateşler yanmalı Ve ölümüm o kadın yüzünden olmalı." & (Ümit Yaşar Oğuzcan/Kadınlar İçin Sone) &
("22 Ağustos 1926’da Tarsus’ta doğdu. 4 Kasım 1984’te İstanbul’da yaşamını yitirdi. 1845'te Eskişehir Ticaret Lisesi’ni bitirdi. Osmanlı Bankası ve Türkiye İş Bankası’nda çalıştı. 1977'de İş Bankası Halka İlişkiler Müdür Yardımcılığı görevinde iken emekliye ayrıldı. İstanbul’da kendi adını taşıyan bir sanat galerisi kurdu.Yaşamının son döneminde mizah dergisi "Çarşaf"ta mizah şiirleri yazdı. İlk şiiri 1942'de Eskişehir'de yayınlanan "Kocatepe" gazetesinde yayınlandı. Daha sonra Yedigün, Varlık, Büyük Doğu gibi dergilerde yayınlanan şiirleriyle tanındı. İlk şiir kitabı "İnsanoğlu" 1947'de basıldı. Şiirlerinde Faruk Nafiz Çamlıbel duyarlılığı görülür. 1973'de büyük oğlu Vedat'ın intiharından sonra "ölüm" temasına daha çok eğildi. Bazı şiirleri çağdaş sanat müziğinin popüler bestecileri tarafından bestelendi.") & http://www.dailymotion.com/video/x9n01n_selcuk-yontem-kadnlar-icin-sone-uya_music
|