15 03 2016

"kalbimdeki çivi izi..."

kalbimdeki çivi izi... |  görsel 1

Nehir’in yazısı çarptı beni.Henüz 13 yaşında.

Hayatımızdaki “Kırgınlık”ların içimize akıttığı zehrin farkına varmamızı öneren,

harika bir yazı.

Eline sağlık.

*

Nehir ÜNAL

YILLARIN BİRİKİMİ   

“KIRGINLIK”

Kırgınlık, kaçış planlarıyla ve kalbindeki sevgiyle gecenin soğuğunda, sevdiğini içindeki tek parça kıvılcımın sana soğukta verdiği aydınlık ve umutla beklemek fakat ellerin boş, gözlerin yaşlı dönmektir. Belki bir mağaradan belki de bir köprüden. Bazen ağlamak istemeyiz fakat gözlerimiz bizi dinlemez. Peki ya sonra? Sonra zaman geçer. İçindeki kin yıllarca kanında dolaşır. Yüzleşmek istemezsin ama dünya küçük derler elbet bir gün çıkar karşına istemediğin her şey. Belki bugün, belki de yarın. İçindeki kinden artık kurtulmak istersin. Hayatına yeni bir perde çekersin, ama unutamazsın. Affedersin ama kurtulamazsın. Bu duvardaki bir çiviye benzer. Affedince o çivi düşer, her şey bitti zannedersin fakat çivinin izi hala oradadır. Hiçbir şey bitmemiştir. Hatta kalbindeki o çukuru tekrar kazmaya, her şeyi yeniden başlatmaya kararlıdır. Eğer sen o zehri kabul edersen hayatın boyunca kendini bulamazsın. 

 

 

0
0
0
Yorum Yaz