Balıkçı

Dağdan yuvarlanmış

süngere benzeyen kayayı

yumuşacık hayal ediyor balık.

Kıyıya çarpan

boşalmış denizkabuklar'nın

taşlaşmasına aldırmadan

dalgalara bırakıyor çocuk,

yeniden yaşayabilirmiş gibi

bu-hayat tarafından öldürülmüş şeyler.

Teknenin kaburgasına sinen tuz

deniz kayıklarının göğsünde

kekiğin mor kokusu...

Ve onca güzelliğin içinde

bir tek sevgilide cisimleşiyor Güzellik,

şiir sanatına elverişli

bir söylenceye dönüşüp.

Kendi güzelliğ'ni bilmiyor

şiire başlık olan balıkçı.

Oysa bilinmek ister güzellik de

çıkabilsin diye su yüzüne,

ruh taşıyabilsin diye bedeni

ve beden ruhu.

(Mehmet Yaşın)