"Frans Hals'ın yaptığı son iki büyük resim,on yedinci yüzyılda Hollanda'nın Haarlem kentindeki Yoksul Yaşlılar Bakımevi'nin Erkek Yöneticileri ve Kadın Yöneticileri'ni gösteren resimleridir.Bunlar ısmarlanmış seyirlik portrelerdir.O zamanlar artık sekseninin üstünde yaşlı bir adam olan Hals,yoksuldur.Yaşamının  büyük kesimi borç içinde geçmiştir.Bu resimleri yapmaya başladığı 1664 yılının kışında kendisine genel vakıftan iki yük tezek verilmiştir,yoksa soğuktan ölecektir.

Yazar bu gerçekleri sıralıyor;sonra da bu resimlerde modellerin eleştirisini aramanın yanlış olduğunu söylüyor.Hals'ın bu insanlara karşı kızgınlık duyduğunu gösteren hiçbir kanıt yoktur diyor.Bununla birlikte yazar bunları dikkate değer sanat yapıtları sayıyor ve bu gözleminin nedenini de açıklıyor."

"Bu önemli görüş şudur:Erkek ve Kadın Yöneticiler karşılarında duran Hals'a,ününü yitirmiş,vakıf yardımıyla yaşayan yoksul yaşlı ressama bakmaktadırlar:Hals onları her şeye karşın nesnel olmaya (yani bir yoksulun bakışından kurtulmaya) çalışan yoksul bir adamın gözleriyle inceler.Resimlerdeki dram budur aslında."Unutulmaz çelişki"nin dramı."

&

(john berger/görme biçimleri/çeviren:yurdanur salman/metis)